Masayahin ako, pala-ngiti ako, positive lagi pinapakita ‘ko.
Ang hirap po ng ganyan. Sobra po. Kasi, sarili mo pina-plastik mo na. Kapag malungkot ka, ida-daan mo nalang sa tawa. Kapag may problema ka, itatago mo nalang. Kasi, ayaw ‘kong makita nila akong malungkot. ANG HIRAP. Kaya minsan sinasarili ‘ko nalang problema ‘ko. Naiiyak nalang ako ng basta. Sa maling sitwasyon pa. Sana mabago ‘ko ‘to. Kailangan ‘ko bestfriend ‘ko. Kailangan ‘ko ng comfort, kailangan ‘ko ng yakap at ng advice. Minsan, naiisip ‘ko. “May halaga ba talaga ako sa mga taong nakakasama ‘ko?” Parang ginagamit lang kasi ako palagi. Buhay parang life. Pero, life must go on. Lol. Nasa tabi ‘ko lang palagi si Lord. SMILE LANG. Life is short. :)
